
| ولى خدا یا جواد الائمه | محیط سخا، یا جوادالائمه |
| چه گویم به وصفت كه فرموده آن را | به قرآن خدا، یا جوادالائمه |
| به كشتى ایمان در امواج طوفان | تویى ناخدا، یا جوادالائمه |
| چه در هفت گردون، چه در هشت جنت | تویى مقتدا، یا جوادالائمه |
| سماواتیان راست مدح تو، بر لب | به صبح و مساء، یا جوادالائمه |
| بود نقش خاك ره كاظمینت | رخ اولیاء، یا جواد الائمه |
| ز شاهیست عارم كه در آستانت | گدایم گدا، یا جوادالائمه |
| بود بى ولاى تو طاعات عالم | سراسر هبا، یا جواد الائمه |
| اگر بود واقف ز علمى كه داده | تو را كبریا، یا جوادالائمه |
| نه بگشودى اندر برت پور اكثم | لب خویش را، یا جوادالائمه |
| گرم سر جدا گردد از تن، نگردد | دل از تو جدا، یا جوادالائمه |
| به غیر از خدا هر كه گوید ثنایت | بود نارسا یا جوادالائمه |
| خدا داد پاسخ به هر بینوا كو | تو را زد صدا، یا جوادالائمه |
| به بازار محشر ولاى تو آدم | به روز جزا، یا جوادالائمه |
| ثناى تو گویم عصا از تو جویم | به هر دو سرا، یا جوادالائمه |
| رهایى به مهر تو خواهم كه گشتم | اسیر هوا، یا جواد الائمه |
| خوش آن ملتجى را كه در آستانت | كند التجاء، یا جوادالائمه |
| جوادى، جوادى، گدایم، گدایم | عطا كن، عطا یا جوادالائمه |
| بخوان جانب كاظمینم وز آنجا | ببر كربلا، یا جوادالائمه |
| بمانم، بمیرم سپس زنده گردم | به مهر شما، یا جوادالائمه |
| به جان پیمبر به زهراى اطهر | به بابت رضا یا جوادالائمه |
| مرا تا ابد از صف دوستانت | مگردان جدا، یا جوادالائمه |
| تهى دستم و هستیم هست، تنها | گناه و رجا، یا جوادالائمه |
| قدم گشته خم، پا فرو مانده در گِل | ز بار خطا، یا جوادالائمه |

